میانگین دو سال پایانی حقوق بازنشستگی تغییر می‌کند؟

به گزارش پایگاه خبری سرمایه و بورس، علی بابایی کارنامی، رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس، با تغییر مبنای محاسبه حقوق بازنشستگی از میانگین دو سال پایانی خدمت به دوره‌ای طولانی‌تر مخالفت کرد و این اقدام را مغایر با عدالت و حقوق کارکنان دانست.

موضوع تغییر نحوه محاسبه مستمری بازنشستگان در سال‌های اخیر به یکی از مباحث مهم حوزه صندوق‌های بازنشستگی تبدیل شده است. در شرایط فعلی، مبنای محاسبه حقوق بازنشستگی بر متوسط حقوق و مزایای مشمول کسور بیمه‌ای در ۲۴ ماه پایانی اشتغال استوار است؛ سازوکاری که با هدف نزدیک نگه داشتن مستمری بازنشستگان به سطح درآمد آنها در سال‌های پایانی خدمت طراحی شده است.

مبنای محاسبه حقوق بازنشستگی دو سال پایانی باقی بماند

رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس با مخالفت با افزایش دوره محاسبه حقوق بازنشستگی گفت: استدلال ما در این زمینه عقلی و مبتنی بر عدالت است و هر رویه‌ای غیر از این می‌تواند موجب تضییع حقوق کارکنان و کارمندان شود.

علی بابایی کارنامی تأکید کرد که اصل اساسی در تعیین مستمری باید نزدیک‌ترین شرایط درآمدی فرد به زمان بازنشستگی باشد. به گفته او، با توجه به شرایط تورمی، تغییر مبنای محاسبه و در نظر گرفتن میانگین حقوق در دوره‌ای طولانی‌تر می‌تواند به کاهش قدرت خرید و آسیب به معیشت بازنشستگان منجر شود.

وی افزود که کمیسیون اجتماعی مجلس با هرگونه تغییر در این زمینه مخالف است و معتقد است حفظ مبنای دو سال پایانی، اقدامی در راستای حمایت از کارکنان و ایجاد عدالت در نظام بازنشستگی محسوب می‌شود.

حقوق بازنشستگی چگونه محاسبه می‌شود؟

بر اساس رویه فعلی قوانین بازنشستگی، مستمری افراد بر مبنای متوسط حقوق و مزایای مشمول کسور بیمه‌ای در دو سال پایانی خدمت محاسبه می‌شود.

به بیان ساده، میانگین دریافتی فرد در ۲۴ ماه آخر اشتغال، یکی از مهم‌ترین مبانی تعیین حقوق بازنشستگی او است. این سازوکار با هدف ایجاد تناسب میان حق بیمه پرداختی و مستمری دریافتی و همچنین نزدیک نگه داشتن درآمد دوران بازنشستگی به سطح درآمد سال‌های پایانی اشتغال شکل گرفته است.

در سال‌های اخیر، پیشنهاد محاسبه حقوق بازنشستگی بر اساس میانگین دریافتی در سال‌های بیشتر مطرح شده است. موافقان این تغییر معتقدند چنین رویکردی می‌تواند از افزایش صوری حقوق در سال‌های پایانی اشتغال جلوگیری کند و بخشی از مشکلات مالی صندوق‌های بازنشستگی را کاهش دهد.

نگرانی از کاهش مستمری بازنشستگان در شرایط تورمی

منتقدان افزایش دوره محاسبه حقوق بازنشستگی معتقدند این تغییر می‌تواند در اقتصادهای تورمی، فاصله قابل توجهی میان آخرین حقوق فرد و مستمری دوران بازنشستگی ایجاد کند.

به همین دلیل، یکی از اصلی‌ترین نگرانی‌ها این است که محاسبه میانگین حقوق در یک بازه زمانی طولانی‌تر، به دلیل پایین‌تر بودن سطح دستمزدها در سال‌های گذشته، رقم نهایی مستمری را کاهش دهد.

بابایی کارنامی نیز با اشاره به همین مسئله تأکید کرد که تغییر مبنای محاسبه می‌تواند فشار بیشتری بر معیشت بازنشستگان وارد کند و به همین دلیل باید شرایط درآمدی نزدیک به زمان بازنشستگی، مبنای اصلی محاسبات قرار گیرد.

ناترازی صندوق‌ها نباید از جیب بیمه‌پرداز جبران شود

رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس درباره این نگرانی که حفظ مبنای دو سال پایانی ممکن است به افزایش ناترازی در سازمان تأمین اجتماعی و سایر صندوق‌های بیمه‌ای منجر شود، گفت سازمان‌های بیمه‌گر بر اساس همین قانون از بیمه‌پردازان حق بیمه دریافت کرده‌اند و نمی‌توانند در زمان بازنشستگی برخلاف قواعد پذیرفته‌شده عمل کنند.

به گفته وی، شرایط محاسبه مستمری از زمان آغاز فعالیت و انعقاد قرارداد بیمه‌ای مورد پذیرش بیمه‌پرداز، بیمه‌گذار و مجموعه بیمه‌ای قرار گرفته است و تغییر این قواعد در زمان بازنشستگی می‌تواند حقوق افراد را تحت تأثیر قرار دهد.

راهکار تأمین منابع صندوق‌های بازنشستگی چیست؟

بابایی کارنامی معتقد است برای جبران عقب‌ماندگی‌ها، ایجاد تعادل مالی و تأمین منابع مورد نیاز صندوق‌های بیمه‌ای، راهکارهای دیگری نیز وجود دارد.

وی تأکید کرد که نباید برای تأمین منابع صندوق‌های بازنشستگی صرفاً به منابع و سبد بیمه‌پردازان توجه شود و لازم است از ظرفیت‌های دیگر اقتصادی و مالی نیز برای تقویت منابع این صندوق‌ها استفاده شود.

در مجموع، مخالفت رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس با تغییر مبنای محاسبه حقوق بازنشستگی نشان می‌دهد بحث درباره افزایش دوره محاسبه مستمری همچنان یکی از موضوعات مهم در حوزه سیاست‌گذاری صندوق‌های بازنشستگی است. از یک سو، مسئله ناترازی و تأمین منابع صندوق‌ها مطرح است و از سوی دیگر، حفظ قدرت خرید و جلوگیری از کاهش سطح رفاه بازنشستگان، اهمیت ویژه‌ای دارد.