داده‌ها و روایت‌های میدانی نشان می‌دهد فقر غذایی در سال‌های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ وارد مرحله‌ای تازه و نگران‌کننده شده است؛ مرحله‌ای که در آن دیگر فقط اقلامی مانند گوشت، لبنیات و میوه از سفره خانوار حذف نمی‌شوند، بلکه خودِ وعده‌های غذایی نیز در حال ناپدید شدن هستند.