تغییر مهم در بازار اختیار معامله؛ ضریب دلتا وارد مدیریت ریسک شد

به گزارش پایگاه خبری سرمایه و بورس، مدیر عملیات بازار ابزارهای نوین مالی بورس تهران از توسعه مدل جدید مدیریت ریسک در بازار قراردادهای اختیارمعامله خبر داد؛ مدلی که با هدف کنترل دقیق‌تر ریسک بازار و کاهش دفعات اعمال محدودیت‌های معاملاتی طراحی شده است.

وحید مطهری‌نیا با تشریح جزئیات این مدل گفت: با اجرای روش جدید، تلاش می‌شود ضمن مدیریت دقیق‌تر ریسک، آزادی عمل سرمایه‌گذاران در بازار اختیارمعامله افزایش یابد و فعالان بازار بتوانند استراتژی‌های معاملاتی خود را با محدودیت کمتری اجرا کنند.

مدل فعلی مدیریت ریسک در بازار اختیارمعامله چگونه است؟

مطهری‌نیا درباره روش فعلی مدیریت ریسک توضیح داد: در حال حاضر برای کنترل ریسک بازار اختیارمعامله، تعداد موقعیت‌های باز در هر سررسید دارایی پایه بررسی می‌شود و در صورتی که میزان ریسک از حد مشخصی عبور کند، دوره محدودیت معاملاتی فعال خواهد شد.

به گفته او، با افزایش تعداد موقعیت‌های باز در یک سررسید، برای کنترل ریسک محدودیت‌هایی در ارسال سفارش‌های جدید اعمال می‌شود. این روش اگرچه می‌تواند به کنترل ریسک بازار کمک کند، اما در مقابل ممکن است نقدشوندگی معاملات را کاهش داده و امکان تکمیل یا اصلاح استراتژی‌های معاملاتی سرمایه‌گذاران را محدود کند.

مدل جدید مدیریت ریسک بورس تهران چگونه کار می‌کند؟

مدیر عملیات بازار ابزارهای نوین مالی بورس تهران گفت: مدل جدید مدیریت ریسک از ابتدای سال میلادی ۲۰۲۶ در یکی از بورس‌های مشتقه اجرا شده و در این روش، به جای تمرکز صرف بر تعداد موقعیت‌های باز، اندازه‌گیری دقیق‌تری از میزان ریسک انجام خواهد شد.

این تغییر به بورس تهران اجازه می‌دهد ریسک واقعی بازار را با دقت بیشتری شناسایی کند و در نتیجه، محدودیت‌های معاملاتی تنها در شرایطی اعمال شوند که واقعاً برای کنترل ریسک ضروری باشند.

ضریب دلتا وارد محاسبات ریسک اختیار معامله می‌شود

مطهری‌نیا یکی از مهم‌ترین تغییرات مدل جدید را استفاده از ضریب دلتا برای اندازه‌گیری ریسک قراردادهای اختیارمعامله عنوان کرد.

او توضیح داد که همه قراردادهای اختیارمعامله از نظر میزان ریسک یکسان نیستند و ضریب دلتا این امکان را فراهم می‌کند که تفاوت ریسک قراردادها با قیمت‌های اعمال مختلف در محاسبات لحاظ شود.

به این ترتیب، در مدل جدید صرفاً تعداد موقعیت‌های باز معیار ارزیابی نخواهد بود، بلکه میزان ریسک واقعی هر موقعیت نیز در فرآیند مدیریت ریسک بازار مورد توجه قرار می‌گیرد.

خالص‌سازی موقعیت‌های معاملاتی برای کاهش ریسک

یکی دیگر از تغییرات مهم مدل جدید، خالص شدن موقعیت‌های معاملاتی هر کد معاملاتی با یکدیگر است. بر این اساس، موقعیت‌هایی که بخشی از ریسک یکدیگر را پوشش می‌دهند، در محاسبات نهایی مورد توجه قرار خواهند گرفت.

در نهایت، میزان خالص ریسک تمام کدهای معاملاتی به عنوان یکی از معیارهای اصلی مدیریت ریسک بازار در نظر گرفته می‌شود. این رویکرد می‌تواند باعث شود ساختار مدیریت ریسک از یک مدل مبتنی بر تعداد موقعیت‌ها به مدلی دقیق‌تر و مبتنی بر میزان واقعی ریسک تغییر کند.

محدودیت معاملات اختیار کاهش پیدا می‌کند؟

مطهری‌نیا درباره مزایای اجرای مدل جدید گفت: انتظار می‌رود با استفاده از این روش، دفعات فعال شدن محدودیت‌های معاملاتی کاهش پیدا کند.

همچنین حتی در زمان فعال بودن محدودیت‌ها نیز تنها سفارش‌هایی که موجب کاهش تعداد موقعیت‌های باز می‌شوند، مجاز نخواهند بود؛ بلکه برخی سفارش‌های فزاینده نیز در صورتی که در جهت پوشش موقعیت‌های قبلی سرمایه‌گذاران و کاهش ریسک بازار باشند، امکان ارسال خواهند داشت.

به گفته این مقام بورس تهران، هدف اصلی این تغییر آن است که محدودیت‌های معاملاتی دقیق‌تر و هدفمندتر اعمال شوند. در نتیجه، در شرایطی که ریسک بازار همچنان قابل کنترل است، سرمایه‌گذاران با محدودیت کمتری مواجه خواهند شد و این موضوع می‌تواند به بهبود نقدشوندگی بازار اختیارمعامله نیز کمک کند.

مدل جدید مدیریت ریسک چه زمانی اجرا می‌شود؟

مدیر عملیات بازار ابزارهای نوین مالی بورس تهران درباره زمان اجرای این مدل نیز گفت: توسعه نظری مدل و تست آن روی داده‌های تاریخی تکمیل شده و اکنون فرآیند پیاده‌سازی فنی آن در حال انجام است.

بر اساس پیش‌بینی اعلام‌شده، امکان اجرای مدل جدید مدیریت ریسک از اواخر مهرماه فراهم خواهد شد. تاریخ دقیق اجرای مدل و جزئیات مربوط به نحوه فعالیت آن نیز از طریق اطلاعیه‌های رسمی بورس تهران به فعالان بازار مشتقه اعلام خواهد شد.

تغییر مدل مدیریت ریسک چه اثری بر بازار اختیارمعامله دارد؟

اجرای مدل جدید می‌تواند یکی از تغییرات مهم در زیرساخت مدیریت ریسک بازار اختیارمعامله باشد. استفاده از ضریب دلتا، خالص‌سازی موقعیت‌ها و تمرکز بر میزان واقعی ریسک به جای شمارش صرف موقعیت‌های باز، می‌تواند امکان مدیریت دقیق‌تر ریسک را فراهم کند.

در صورت اجرای موفق این مدل، کاهش محدودیت‌های غیرضروری و افزایش آزادی عمل معامله‌گران می‌تواند به بهبود نقدشوندگی بازار اختیارمعامله کمک کند؛ موضوعی که برای توسعه معاملات ابزارهای مشتقه و افزایش تنوع استراتژی‌های سرمایه‌گذاری اهمیت زیادی دارد.