مقایسه حداقل دستمزد کارگران در ایران و ترکیه

به گزارش پایگاه خبری سرمایه و بورس، هم‌زمان با آغاز بحث‌ها درباره تعیین حداقل حقوق سال ۲۰۲۶ در ترکیه، سناریوهای مطرح‌شده از افزایش قابل‌توجه دستمزدها حکایت دارد؛ موضوعی که مقایسه آن با حداقل حقوق مصوب در ایران، بار دیگر شکاف عمیق معیشتی میان نیروی کار دو کشور را برجسته کرده است.

سناریوهای حداقل حقوق در ترکیه برای سال ۲۰۲۶
بر اساس سناریوی حداقلی، حداقل حقوق کارگران در ترکیه با افزایش ۲۵ درصدی به ۲۷ هزار و ۶۳۰ لیر خواهد رسید که معادل حدود ۸۴ میلیون تومان برآورد می‌شود. در سناریوی حداکثری نیز با رشد ۵۰ درصدی، حداقل حقوق به ۳۳ هزار و ۱۵۶ لیر معادل حدود ۱۰۰ میلیون تومان می‌رسد. این ارقام نشان می‌دهد حتی در بدبینانه‌ترین حالت، دستمزد نیروی کار در ترکیه فاصله چشمگیری با سطح دستمزد در ایران دارد.

مقایسه با حداقل حقوق در ایران
در مقابل، حداقل حقوق مصوب در ایران تنها ۱۰ میلیون و ۳۹۰ هزار تومان است. به بیان ساده، حداقل حقوق یک کارگر در ترکیه حتی در سناریوی حداقلی، حدود ۸ برابر حداقل حقوق یک کارگر ایرانی برآورد می‌شود؛ اختلافی که فراتر از یک مقایسه عددی ساده، به تفاوت رویکردها در سیاست‌گذاری معیشتی اشاره دارد.

چالش منابع و بحران سیاست‌گذاری معیشتی
با وجود تورم بالا و افزایش هزینه‌های زندگی در ایران، مقامات اقتصادی همچنان از نبود منابع برای پرداخت همین حداقل حقوق سخن می‌گویند؛ جمله‌ای که به نماد بحران سیاست‌گذاری معیشتی تبدیل شده است. این وضعیت این پرسش اساسی را مطرح می‌کند که چرا در اقتصادی با فشار شدید تورمی، نیروی کار کمترین سهم را از منابع و حمایت‌ها دریافت می‌کند.

هشدار اجتماعی درباره جایگاه نیروی کار
مسئله فقط اختلاف عددی دستمزدها نیست، بلکه جایگاه نیروی کار در اولویت‌های اقتصادی کشور محل بحث است. زمانی که حداقل حقوق حتی به خط فقر نزدیک نمی‌شود، دیگر نمی‌توان از دستمزد عادلانه سخن گفت و این شرایط می‌تواند به‌عنوان یک هشدار اجتماعی جدی تلقی شود که پیامدهای آن فراتر از حوزه اقتصاد، به ساختار اجتماعی نیز سرایت خواهد کرد.