رکود و کاهش تولید صنایع ایران در شش ماهه نخست ۱۴۰۴

به گزارش پایگاه خبری سرمایه و بورس، آخرین گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس درباره عملکرد صنایع در شش ماهه نخست سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که صنایع ایران همچنان با کاهش تولید و رکود مزمن مواجه هستند. بررسی‌ها حکایت از آن دارد که رشد منفی تولید و فروش شرکت‌های صنعتی بورسی تداوم یافته و چشم‌انداز روشنی برای صنایع در کوتاه‌مدت متصور نیست.

رشد منفی صنایع در شش ماهه اول ۱۴۰۴

براساس برآوردهای مرکز پژوهش‌های مجلس، رشد صنایع در فصل اول سال ۱۴۰۴ نسبت به مدت مشابه سال گذشته کاهش یافته و در مجموع شش ماهه ابتدایی، شرکت‌های صنعتی بورسی با کاهش تولید و فروش روبه‌رو بوده‌اند. این وضعیت نشان‌دهنده رکود مزمن و ضعف پیشران‌های اقتصادی در بخش صنعت است.

تحریم‌ها و کاهش روابط بین‌الملل؛ عامل اصلی رکود صنعتی

مهراد عباد، عضو هیأت مدیره اتاق بازرگانی تهران، با اشاره به دلایل رشد منفی صنایع گفت: کاهش روابط بین‌المللی ایران در سال‌های اخیر به واسطه تحریم‌ها، مهم‌ترین عامل اثرگذار بر صنعت بوده است. صنایع به دلیل وابستگی به واردات مواد اولیه و صادرات محصولات، از محدودیت‌های ناشی از تحریم‌ها به شدت متأثر شده‌اند.

تحریم داخلی و مقررات دست و پاگیر

عباد ادامه داد: قطع ارتباطات بانکی و دشواری انجام مبادلات، به همراه قوانین و مقررات دست و پاگیر داخلی، به نوعی تحریم داخلی برای بخش صنعت تبدیل شده است. این محدودیت‌ها علاوه بر تحریم‌های خارجی، توان رقابت و رشد صنایع را کاهش داده است.

ریل‌گذاری اقتصادی و مشکلات اجرایی

وی همچنین تأکید کرد: ریل‌گذاری‌هایی که برای مقابله با تحریم‌ها انجام شده، خود باعث ایجاد مشکلاتی مانند سهمیه‌بندی واردات و محدودیت در بازگرداندن ارز صادرات شده است. این اقدامات اجرایی مانع از بهره‌برداری کامل صنایع از ظرفیت‌های موجود شده است.

شاخص‌های اقتصادی و چشم‌انداز صنایع

عباد با بیان اینکه شاخص‌های اقتصادی داخلی و بین‌المللی روند منفی دارند، گفت: اقتصاد ایران در وضعیتی شکننده، کم‌شتاب و فاقد پیشران‌های قوی رشد قرار گرفته است و در صورت ادامه سیاست‌های فعلی، هیچ چشم‌انداز روشنی برای صنایع کشور قابل تصور نیست. او تأکید کرد که اصلاحات اقتصادی و برقراری ارتباط با سایر کشورها برای بهبود وضعیت صنایع ضروری است.

مجموع شش ماهه نخست سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که اقتصاد ایران و به ویژه بخش صنعت، با رکود، کاهش تولید و محدودیت‌های ساختاری مواجه است و بدون اصلاحات کلان و بهبود روابط بین‌المللی، رشد مثبت و پایدار در صنایع قابل تحقق نخواهد بود.