سقوط قدرت خرید کارگران؛ از ۱۱ سکه به یک سکه در ۱۶ سال
بررسی وضعیت دستمزد و معیشت کارگران در ایران طی یک دهه اخیر نشان میدهد که شکاف میان درآمدها و هزینههای زندگی هر سال بیشتر شده است. با وجود افزایش اسمی حداقل دستمزد، قدرت خرید کارگران در برابر کالاهای اساسی، مسکن، خودرو و حتی دلار به شدت کاهش یافته و بخش بزرگی از جامعه کارگری زیر خط فقر مطلق قرار گرفتهاند.
به گزارش پایگاه خبری سرمایه و بورس، بررسی وضعیت دستمزد و معیشت کارگران در ایران طی یک دهه اخیر نشان میدهد که شکاف میان درآمدها و هزینههای زندگی هر سال بیشتر شده است. با وجود افزایش اسمی حداقل دستمزد، قدرت خرید کارگران در برابر کالاهای اساسی، مسکن، خودرو و حتی دلار به شدت کاهش یافته و بخش بزرگی از جامعه کارگری زیر خط فقر مطلق قرار گرفتهاند.
سقوط قدرت خرید در برابر طلا و دلار
در سال ۱۳۸۸ حداقل دستمزد سالانه معادل خرید ۱۱/۵ سکه تمام بهار آزادی بود. اما در شهریور ۱۴۰۴ این عدد به یک سکه تمام و یک ربع سکه کاهش یافت؛ یعنی قدرت خرید دستمزد در برابر طلا حدود ۸۹ درصد کمتر شده است. روند مشابهی در برابر دلار نیز دیده میشود. اگر در سال ۱۳۸۸ یک ماه حقوق کارگری ۲۶۲ دلار ارزش داشت، در سال ۱۴۰۳ این رقم به ۷۷ دلار رسید. هرچند در سال ۱۴۰۴ اندکی بهبود پیدا کرد و به ۱۰۶ دلار رسید، اما همچنان اختلاف بسیار بزرگی با سالهای قبل دارد.
دو برابر شدن مدت زمان خانهدار شدن
طبق گزارش بانک مرکزی، در سال ۱۳۹۵ با یک سال دستمزد میشد حدود ۲/۱ مترمربع مسکن در تهران خریداری کرد، اما در سال ۱۴۰۳ این میزان به ۰/۹ مترمربع کاهش یافت. به عبارت دیگر، کارگری که در سال ۱۳۹۵ میتوانست ظرف ۵۰ سال خانهای ۵۰ متری بخرد، در سال ۱۴۰۳ باید بیش از ۱۰۰ سال کار کند تا به همان هدف برسد. رشد ۱۸۳۷ درصدی قیمت مسکن در ۹ سال اخیر، اصلیترین دلیل این عقبماندگی شدید است.
کاهش قدرت خرید در بازار خودرو
شاخص قدرت خرید در بازار خودرو نیز افت قابل توجهی را نشان میدهد. در سال ۱۳۸۸ با یک سال دستمزد میشد ۴۱ درصد از قیمت یک پراید را پرداخت کرد، اما در سال ۱۴۰۴ این سهم به ۲۶ درصد کاهش یافته است. بنابراین برای خرید یک پراید، کارگران باید چهار سال حقوق خود را کنار بگذارند. قیمت پراید نیز از ۷ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان در سال ۱۳۸۸ به حدود ۴۶۶ میلیون تومان در سال ۱۴۰۴ رسیده است.
دستمزد کمتر از خط فقر مطلق
در حالیکه خط فقر مطلق برای یک خانواده سهنفره در سال ۱۴۰۳ حدود ۱۱ میلیون و ۲۱۴ هزار تومان اعلام شده، حداقل دستمزد کارگران ۷ میلیون و ۱۶۶ هزار تومان بوده است. این یعنی فاصلهای چهار میلیون تومانی بین درآمد و هزینههای اساسی خانوار. حتی با وجود افزایش دستمزدها در سالهای اخیر، نرخ رشد آن کمتر از نرخ افزایش خط فقر بوده است و تنها در سال ۱۴۰۱ دستمزدها بیشتر از نرخ تورم افزایش داشتهاند.
اشتغال بیکیفیت و گسترش فقر
یکی از چالشهای اصلی اقتصاد ایران افزایش اشتغال غیررسمی است. آمارها نشان میدهد سهم مشاغل غیررسمی در برخی استانها بیش از ۷۰ درصد است. این در حالی است که ۸۹ درصد فقرا شاغل هستند اما به دلیل دستمزدهای پایین و نبود امنیت شغلی، توانایی تأمین نیازهای اولیه زندگی را ندارند. بنابراین ایجاد شغل بدون توجه به کیفیت و میزان درآمد، تنها به افزایش جمعیت شاغلان فقیر منجر شده است.
یارانهها به جای بهبود بهرهوری
دولت هر ساله بخش بزرگی از بودجه را صرف پرداخت یارانههای نقدی و کالایی میکند. در سال گذشته بیش از ۷۳۰ هزار میلیارد تومان به این بخش اختصاص یافته است. با وجود این حجم از هزینهها، به دلیل رشد فزاینده فقر و نبود سیاستهای پایدار برای افزایش بهرهوری، این یارانهها نتوانستهاند وضعیت رفاهی خانوارها را بهبود دهند.
آینده مبهم بازار کار و معیشت
با توجه به روند موجود، حداقل دستمزد دیگر حتی توانایی تأمین نیازهای حداقلی زندگی را ندارد. این موضوع مرز بین مشاغل رسمی و غیررسمی را در حال شکستن قرار داده و حتی کارگران دارای شغل رسمی نیز شرایطی بدتر از برخی شاغلان غیررسمی پیدا کردهاند. گسترش فعالیتهای زیرزمینی در اقتصاد نیز چشمانداز بازار کار را مبهمتر کرده است.
برچسب ها :اقتصاد ایران ، تورم ، حداقل دستمزد کارگران ، خط فقر ، دستمزد ، سبد معیشت ، قدرت خرید
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰