قیمت خانه در پاریس و لندن نسبت به درآمدهای محلی، مقرون‌به‌صرفه‌تر از لیسبون پرتغال است و این کشور گران‌ترین کشور اروپا برای خرید مسکن به شمار می‌رود.

اکنون سقف افزایش اجاره ۲۵ درصد تعیین شده؛ در حالی که طبق آخرین آمار رسمی مرکز آمار ایران، تورم سالانه خانوارها در اردیبهشت ۱۴۰۵ نزدیک به ۵۸ درصد و تورم نقطه‌به‌نقطه ۸۳.۹ درصد بوده است. بنابراین وقتی اجاره فقط اجازه رشد ۲۵ درصدی دارد، بخشی از هزینه حمایت از مستأجر عملاً به مالک منتقل می‌شود.

معاملات مسکن در تهران، ماه اردیبهشت به‌خاطر «فشردگی فنر» انتظارات تورمی در این بازار، با جهش کم‌سابقه قیمت فروشنده‌ها روبه‌رو شد؛ ظرف یک ماه شاخص «قیمت پیشنهادی» ۲۱.۵درصد جهش کرد.

اگرچه افزایش قیمت مسکن در تهران موضوع تازه‌ای نیست، اما بررسی آگهی‌های منتشرشده در مناطق یک تا سه نشان می‌دهد که ارزش برخی املاک به سطحی رسیده که قیمت هر متر مربع آنها از مرز یک میلیارد تومان نیز عبور کرده است.

در قلب پایتخت، جایی که سقف‌ها به کوتاهی آرزوها شده‌اند، شبه‌خانه‌های ۲۰ متری آغوش خود را به روی مستأجران درمانده گشوده‌اند؛ سکونتگاه‌های تنگی که در آن حریم خصوصی زیر چرخ‌دنده‌های اجاره‌بهای سنگین و امکانات مشترک قربانی شده و زندگی، میان دیوارهای سرد و نفس‌گیر، به تلاشی روزمره برای بقا تبدیل شده است.

در بیستمین جلسه شورای عالی مسکن، اختیار تعیین سقف افزایش اجاره‌بها به استانداران تفویض شد.

حداکثر مدت استفاده هر خانوار از مسکن استیجاری ۵ سال و مشروط به برقرار بودن شرایط احراز به صورت سالیانه است.

فروشندگان مسکن مهر می‌گویند که در زمان نقل و انتقال در دفاتر اسناد رسمی علاوه بر آن‌که با هزینه‌های متعددی مثل خرید عرصه، آماده‌سازی زمین، حق‌التحریر و مالیات مواجه می‌شوند باید مخارج اتحادیه‌های منحل شده را هم بپردازند.

در کلانشهر تهران میانگین قیمت هرمترمربع مسکن معامله شده در سال ۱۳۹۴ از ۳ میلیون و ۹۵۰ هزار تومان با ۳۳۰۰ درصد رشد به ۱۳۰ میلیون تومان در سال گذشته رسیده است.

میل به گرانی مسکن در کلانشهرها طی این دوره ۱۰ ساله از دوعامل تشدید مهاجرت و ناکارآمدی سیاست‌های توسعه مسکن نشأت گرفته است که در هر دو مورد می‌توان برنامه‌های مدیریتی دولت را نقد کرد.